Turan BEK

   Aslında bu konuda söyleyecek çok sözüm var. Yaş itibari ile ben varken İzan’a söz kalmaz ama, yine de bu taziye yazısını onun yazmasının daha doğru olacağını düşündüm. Buyrun, İzan’ın sözleri:

    Pop’un kralı, Müzisyen, Bestekâr, Güftegâr, Dansçı ve elinden geldiğince dünya barışı için çabalayan birisi. . . Kimden Bahsettiğim Aşikâr; Michael Jackson…
29 ağustos 1958 de doğdu ve çocukluğundan beri şarkılar söyledi, jackson 5 adlı kardeşleriyle beraber oluşturduğu grupta programlara, konserle çıktı, dünyanın sevgisini daha 10 yaşında kazandı.

     1980 lerin unutulmayan şarkıları, dansları hep onun eseri oldu, Thriller albümüyle rekorlar kırdı, Bad albümü ile dünyaya adını kazıdı, Guinness Rekorlar Kitabı’na “The King Of Pop” olarak yazıldı.

     Elvis Presley’in kızıyla evlendi, İyi bir eş, iyi bir baba, iyi bir insandı. . .
Onu anlamak için Billie Jean, Smooth Criminal, Beat it, Bad, Man in The Mirror, Remember The Time, You are not alone, Wanna be startin’ somethin’, Thriller’ı anlayarak dinlemek,hastalandığı halde “TENİNİ BEYAZLATTI” sözünü her basın organından duymak lazım.

    Tarih 25 haziran 2009′u gösterdiğinde ani bir kalp krizi ile o düzeltmeye çalıştığı dünyadan daha 50 yaşında ayrıldı, ve aslında ait olduğu yere gitti . . .

Onu anlatmak için yıllarca onu dinlemek, onu izlemek, onun yolundan gitmek lazım, Onun ömrünün iki katı yaşamak, onun yarım bıraktıklarını tamamlamak, onun ÜZERİNE ATILAN İFTİRALARIN iki katını yemek lazım.
Onu Açıklamak için They Don’t Care About Us, Heal The World, We Are The World, gibi binlerce şarkı olmalı. . .

    Kısacası: Onu Anlatmak, Onu Anlamak, Onu Açıklamak imkansız. . .
Geçtiğimiz zamanlarda müslüman olduğunu açıklamıştı. Allah Taksirâtını Affetsin ve Allah Rahmet Eylesin Diyorum…

Yazan: İZAN

  Eh, insanın böyle rehberlik öğretmeni olursa…. Artık gerisini öğrenciler yazsınlar…

  Doğumundan dört hafta sonra solunum yetmezliği nedeni ile hastaneye kaldırılan İngiliz bebek Grace Ashurst menenjit tehşisi ile yoğun bakıma alındı. Hayati faaliyetlerini sürdürebilmesi için makineye bağlanan bebek için maalesef “yaşama şansı %1″ tehşisi konuldu.

  Çaresiz aile bebeğin bağlı olduğu makinenin fişinin çekilmesi “Ötenazi” kararı verdi, ve fiş çekildi…

  10 dakika içerisinde makine desteği olmayan vücut yaşamaya devam edemeyecek ve nefes alımı sona erecekti. Ne kötü bir bekleyiş…..

  Veeeee, işte babalar günü hediyesi….. Grace Bebek nefes alıp vermeye devam etti ve tutundu hayata kendi mucizesini yaratarak.

  Ne güzel bir haber, ne güzel bir bebek…. Devamını Oku… »

  Bugün gazetelerde 120 yıl önce Osmanlı’nın Japonya’ya hediye ettiği robot ile ilgili haberler göreceksiniz. Okuyunca şaşırdım önce, “Vayy” dedim. Robot yapmışız öyle mi?

  Haber detaylarında robotun özelliklerinden bahsediyor. Günde 5 defa ezan okuyan, ezan okurken semaya kalakan (Mevlevi dervişler gibi), bulunduğu yerden yarım metre hareket edip ezan sonunda yerine geri dönen mekanik bir cihaz. 

  Rahmetli dedimdeki ezan okuyan saat işlevi görüyor gibi. Ama 120 yıl önce, hele hele “bağnazlık” ile meşhur edilmiş Osmanlı’da olduğunu; ve bunlara ek olarak Japonlara hediye edildiğini düşünürsek en kötü durumunda bile tekniği takip eden, bu uğurda çalışmalara yapan birilerinini olduğu topraklarda yaşadığımız gayet açık olur.

  Hah, bu arada robotun Osmanlı sadrazamı gibi kuşatılmış olup, bir de sakallı olması olayın en güzel kısmı bence. Şimdilerde oyuncakçılarda gördüğümüz “Star Wars” filminin kopyası, batı hayranı, kimliksiz ve kişiliksiz robot taklitleri yerine son vidasına kadar “Anadolulu” bir robot olması yerden göğe kadar gurur vericidir derim ben.

  Eh, aynı dönemlerde Amerika’ya silah yardımı yaptığımızı da düşünürsek, bu çok da büyütülecek bir olay değildir… Devamını Oku… »

   Benim çalıştığım zamandaki adı ile Kemalpaşa Anadolu Lisesi, şimdiki adı ile Kemalpaşa Pakmaya Ülkü Hızal Anadolu Lisesi ilk mezunlarını verdi. Benim Alamanca öğretmenleri olduğum bu öğrenci arakadaşlarımın tamamını canı gönülden kutluyor ve tebrik ediyorum.

  Mezuniyet kutlamalarında aralarında olamadığım içinb üzgünüm. Artık darısı kimisi ile meslektaş, kimisiyle komuş olarak tekrar denk gelmeye….

   Pek güzel br gece, pek güzel bir pasta olmuş Devamını Oku… »

   Konu Cüneyt Arkın olunca gerisi teferruattır benim için “Adını Unutan Adam”, Cüneyt Arkın trafından yazılmış 2. kitap. Bir anı-kitap formatında alınmış kaleme. ikişer, üçer sayfalık anılardan oluşuyor.

   Farklı film çekimleri sırasında, farklı yıllarda ve farklı konularda odaklı anılarda Fahrettin Cüreklibatır’ın dünyaya bakşını, dünyanın ona bakışını görüyorsunuz ki bu bakışlardan alınması greeken çok dersler var.

   Film dünyasının, yakın geçmişteki Türk ve dünya politikasını birinci ağız bir şahitten örneklerle görüyorsunuz kitapta. Bir çok Bizans Prensesi hikayesi de cabası

  Daha önce yazdığım yazılarda da Cüneyt Arkın’a duyduğum sevgi ve saygı gayet aşikardır. Benim için “olmazsa olmaz” bir kitaptı, okudum, beğendim. Darısı sizlere diyorum.

  Son olarak, kitabın içerisinde iki farklı yerde verilen 20-25 sayfa renkli film afişleri de bambaşka bir güzellik olmuş. Teşekkür ediyorum düşünenlere. Devamını Oku… »

Umraım beklediğinize değer. Gerçi hafif bir düşüş var gibi ama… 

SANİYE BULUT 45
MURAT KAPAT 78
MERVE PADAK 47
MEHMET FATİH YURUM 58 Devamını Oku… »

Son notlar da bunlar…. 

Mesut: 50
Kardelen: 45
Mustafa: 67 Devamını Oku… »

   Orgeneral İlker BAŞBUĞ’un açıklamasını okuyunca sevindim.  Tek tip askerliğe geçiş için erken olduğunu, ve esas önemlisi paralı askerlik bekleyenlerin ise daha çok bekleyeceğini belirtmiş. Benim askere gideceğim zamanlarda da paralı askerlik gündeme gelmiş hatta uygulanmıştı.

   Birlerinin orduya parasıyla yardım ediyor olması pek garip gelmiyor bana ama ordunun kendine yapılacak hizmete paha biçmesini kabul edememiştim ben. “20 bin Avro karşılığında askerlik yapmayabilirsiniz” (rakamı kafadan attım) Bu, askere gidenlerin 20 bin Avroya denk gelecek bir bedel ödedikleri anlamına gelir, yani askerliğin 20 bin Avroluk bir çile olduğu anlamına…

   Birileri isyan ede ede gidiyor olabilir askere, gitmemek için kendi kemiklerini kıranlar da var ama gittim ve gördüm ki asker ocağı seve seve vatan borcunu ödeyen yiğitlerle dolu. Benim bir “mecburiyet” değil bir “borç” olarak gördüğüm kavrama fiyat biçilmesi beni çok üzmüştü….

   Sebep de belirtmiş Başbuğ, “Evladı çatışmada ölen anne, ” benim oğülum parası yok diye mi öldü?” derse ne diyeceğiz” demiş. Ağzına sağlık komutanım, ağzına sağlık paşam… “Terör bitmeden aklınızdan geçirmeyin bedelli askerliği” diye bitirmiş.

  Askerde geçirilen zamanlarda çok daha verilmli bir gelir elde edebilecek binlerce kişi var. Bir çok kişinin anne, bab, yar ve evlat hasreti çektiğini gördüm, haklılar. Ammaaa 4 evladını bırakıp vatan için ölüme giden Çanakkale şehidi için ne diyeceksiniz? Kurtuluş Savaşında düşenler, Kıbrıs şehitleri? 35 yıldır dağda ölenler?

   Bazen görev, kazanılan paradan, güzel günlerden, geride bırakılanlardan çok daha önemlidir ve bunu bu topraklarda yaşayan herkes çok iyi bilir…. Devamını Oku… »

   Şüphesiz ki hayatımdaki en öenmli isimlerden biri Cüneyt Arkın’dır, nam-ı diğer Fahrettin Cüreklibatır. Kim ne derse desin Türk sinmesaında ve Anadolu kültüründe çok önemli bir yere ve etkiye sahiptir. “Kült oyuncu” kategorisinde eleştireni çok olmasına rağmen “Cüneyt Abi”lerinin peşinden giden milyonlarca genç yetişti bu topraklarda.

  Bugünlerde Kara Murat hasta; yardıma ihtiyacı var Malkoçoğlu’nun, duaya ihtiyacı var Battal Gazi’nin; Komiser Cemil destek çağırmakta ve umut beklemekte Gırgır Ali… “Yıllarca yediğimiz darbelerin bedelini ödüyoruz artık” diye ifade etmiş Cüneyt Arkın rahatsızlığını ve geçirdiği ameliyatı. Boyundan aşağısının felç olmasının kıyısından dönen Cüneyt Arkın için acil şifa diliyorum ve bu yazıyı okuyanlardan da iyilik dileklerini belirtmelerini rica ediyorum.

  Not: Rambo 3′de Stallone’ni tek başına koca Rus ordusu dağıtmasını sineye çekip, elinde kılıcı izans kalesini basmasını “mantıksız” bulanları (1970 Yeşilçem koşulları ve imkanları altında) daha vicdanlı olmaya davet ediyor, eleştirlerinde devam etmeyi tercih edenleri esefle kınıyorum… Devamını Oku… »